07 ottobre 2026

Sempre Nomadi

Cuant che o cjali un vieli e un frut, no pues no sintî chês notis e la sô vôs che a van incuintri a la vite...

A son passâts 34 agns di chel 7 di Otubar dal 1992. La vôs e à continuât a tignînus compagnîe, a fânus sintî un pôc vagabonts ancje cuant che o restìn a cjase. 

Tu vevis chel don: tu tu cjantavis e chei che ti scoltavin si ricognossevin in chês peraulis, come se savavessis alc di me, di nô.

Intant i agns a passin tra i dêts come un pugn di savalon... Cualchi cjançon e fâs tornâ dongje amiis e amîs, pensâ che ancjemò a vivin... e moments che o crodevi lontans tal chel film clamât vite.

Ancje vuê al ven di cjantâ ancjemò, magari sot vôs.

E cumò che tu sâs se Diu al è muart…

Mandi Augusto, saludimi lis stelis... sempre Nomadi!




04 ottobre 2026

Cjante des Creaturis

Altissim, onipotent, bon Signôr, tôs a son lis laudis, la glorie e l’onôr e ogni benedizion.
Dome a ti, Altissim, si confasin e nissun om al è degn di menzonâti.
Laude a ti, gno Signôr, adun cun dutis lis creaturis, massime par sar il fradi soreli, che al è la lûs dal soreli, e tu midiant di lui tu nus iluminis; e lui al è biel e radiôs cun grant sflandôr: di te, Altissim, al spieli.
Laude a ti, gno Signôr, par sûr lune e lis stelis: in cîl tu lis âs impiadis claris e preziosis e bielis.
Laude a ti, gno Signôr, par fradi vint e pal aiar e pal cîl nulât e seren e par ogni timp, che midiant di chest aes tôs creaturis tu ur dâs sostentament.
Laude a ti, gno Signôr, par sûr aghe, che e je cetant utile e umile e preziose e pure.
Laude a ti, gno Signôr, par fradi fûc, che midiant di lui tu iluminis la gnot, e lui al è biel e gaiart e vivarôs e fuart.
Laude a ti, gno Signôr, par nestre sûr mari tiere, che nus nudrìs e nus governe, e e prodûs pomis cun flôrs incolorîts e jerbe.
Laude a ti, gno Signôr, par chei che a perdonin in non dal to amôr, e a supuartin strussie e tribulazion.
Fortunâts chei che lis supuartaran in pâs, parcè che di te, Altissims, a varan corone.
Laude a ti, gno Signôr, par nestre sûr muart corporâl, che di jê nissun om che al vîf nol pues scjampâ: puars mai lôr chei che a muraran tai pecjâts mortâi.
Fortunâts chei che jê e cjatarà tes tôs volontâts santissimis, che la muart dal spirt no ur fasarà mâl.
Laudait e benedît il gno Signôr e vêtlu agrât e servîtlu cun grande umiltât.


01 ottobre 2026

Sot de cinise

Al jere di un pôc che la idee di tornâ a vierzi chest blog e polsave sot de cinise. Cumò o ai decidût di tornâ a scrivi...

Lu vevi clamât "Une vôs zovine, une vôs libare" sul principi de mê esperience di aministradôr public (tai prins dai agns 2000).

Il titul al reste, ancje se su la prime part, intant, la cjarte di identitât e à scomençât a vê alc ce dî...

O ai cambiât invezit il sottitul: "Sui agns o podìn discut, su la libertât no".

Mi pâr une maniere buine par tornâ a scomençâ.