Cuant che o cjali un vieli e un frut, no pues no sintî chês notis e la sô vôs che a van incuintri a la vite...
A son passâts 34 agns di chel 7 di Otubar dal 1992. La vôs e à continuât a tignînus compagnîe, a fânus sintî un pôc vagabonts ancje cuant che o restìn a cjase.
Tu vevis chel don: tu tu cjantavis e chei che ti scoltavin si ricognossevin in chês peraulis, come se savavessis alc di me, di nô.
Intant i agns a passin tra i dêts come un pugn di savalon... Cualchi cjançon e fâs tornâ dongje amiis e amîs, pensâ che ancjemò a vivin... e moments che o crodevi lontans tal chel film clamât vite.
Ancje vuê al ven di cjantâ ancjemò, magari sot vôs.
E cumò che tu sâs se Diu al è muart…
Mandi Augusto, saludimi lis stelis... sempre Nomadi!

Nessun commento:
Posta un commento