07 ottobre 2026

Sempre Nomadi

Cuant che o cjali un vieli e un frut, no pues no sintî chês notis e la sô vôs che a van incuintri a la vite...

A son passâts 34 agns di chel 7 di Otubar dal 1992. La vôs e à continuât a tignînus compagnîe, a fânus sintî un pôc vagabonts ancje cuant che o restìn a cjase. 

Tu vevis chel don: tu tu cjantavis e chei che ti scoltavin si ricognossevin in chês peraulis, come se savavessis alc di me, di nô.

Intant i agns a passin tra i dêts come un pugn di savalon... Cualchi cjançon e fâs tornâ dongje amiis e amîs, pensâ che ancjemò a vivin... e moments che o crodevi lontans tal chel film clamât vite.

Ancje vuê al ven di cjantâ ancjemò, magari sot vôs.

E cumò che tu sâs se Diu al è muart…

Mandi Augusto, saludimi lis stelis... sempre Nomadi!




Nessun commento: